لغت نامه دهخدا
سارماتیه. [ تی ی َ ] ( اِخ ) ناحیه وسیعی از اروپای شرقی که در قدیم مسکن قوم سارمات بود. بعقیده هرودوت از رود دون بسوی مشرق سارماتها سکنی دارند. ولی از قرن دوم میلادی به بعد جغرافی نویسان بجای سکائیه لفظ سارماتیه را استعمال میکنند ( جغرافیای بطلمیوس ) و سکائیه آسیائی معروف تر میگردد. ( ایران باستان ج 1 ص 615 ). رجوع به سارمات شود.
