ریشۀ چوبی
اصطلاح «ریشۀ چوبی» در مهندسی منابع طبیعی و محیط زیست به ریشه‌ای از گیاه یا درخت اشاره دارد که دارای بافت چوبی ثانویه است. این نوع ریشه برخلاف ریشه‌های نرم و گوشتی، ساختار محکم و مقاوم دارد و به حمایت مکانیکی گیاه کمک می‌کند. ریشۀ چوبی نقش اصلی در انتقال آب و مواد معدنی از خاک به ساقه و برگ گیاه ایفا می‌کند و به تثبیت گیاه در خاک کمک می‌نماید. وجود بافت چوبی ثانویه باعث افزایش دوام، مقاومت در برابر فشار و قابلیت نگهداری گیاه در شرایط محیطی مختلف می‌شود. این ریشه‌ها معمولاً در درختان و بوته‌های چندساله دیده می‌شوند و رشد طولی و افقی آن‌ها موجب تثبیت خاک می‌شود. در مطالعات جنگلداری و حفاظت محیط زیست، بررسی ریشه‌های چوبی برای مدیریت منابع طبیعی و جلوگیری از فرسایش خاک اهمیت دارد. ریشۀ چوبی به گیاه کمک می‌کند تا در برابر باد، باران و فشار خاک پایدار بماند و از ریزش و شکستگی جلوگیری شود. این ریشه‌ها نقش کلیدی در چرخه مواد غذایی و ذخیره انرژی گیاه دارند و می‌توانند مواد ذخیره‌ای مانند نشاسته و قند را در خود نگهداری کنند. در مهندسی منابع طبیعی، شناسایی و حفظ ریشه‌های چوبی برای حفاظت از گونه‌ها و توسعه پایدار اکوسیستم‌ها ضروری است.
فرهنگستان زبان و ادب
{woody root} [مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست و جنگل] ریشه ای که حاوی بافت چوبی ثانویه است
جمله سازی با ریشۀ چوبی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گیاهانی که دارای ریشۀ چوبی و عمیق هستند، معمولاً در برابر خشکسالی و تغییرات شدید دمایی محیط زیست بسیار مقاوم‌تر از گیاهان دیگر می‌باشند.
💡 با بررسی دقیق ریشۀ چوبی این درخت قدیمی مشخص شد که فعالیت‌های انسانی و تغییر سطح آب‌های زیرزمینی باعث تضعیف ساختار آن شده است.
💡 متخصصان کشاورزی توصیه می‌کنند که برای تثبیت خاک در مناطق تپه‌ای، از کاشت درختانی با ریشۀ چوبی قوی استفاده شود تا از فرسایش جلوگیری گردد.
