لغت نامه دهخدا
رهدن. [ رَ دَ / رِ دِ / رُ دُ ] ( ع ص ) مرد بددل و گول. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). احمق. ( مهذب الاسماء ). || ( اِ ) رهدل. ( ناظم الاطباء ). ج، رَهادِن. ( اقرب الموارد ). مرغی است به مکه مانند گنجشک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رجوع به رهدل شود.