لغت نامه دهخدا
( رضبة ) رضبة. [رَ ض َ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ راضب که نوعی از درخت کُنار باشد. ( ناظم الاطباء ). نوعی از کُنار. ( منتهی الارب ).
( رضبة ) رضبة. [رَ ض َ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ راضب که نوعی از درخت کُنار باشد. ( ناظم الاطباء ). نوعی از کُنار. ( منتهی الارب ).
جمع راضب که نوعی از درخت کنار باشد