رخلان

لغت نامه دهخدا

رخلان. [ رِ ] ( ع اِ ) ج ِ رِخْلة و رِخْل و رَخِل. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( متن اللغة ). رجوع به رِخْل و رَخِل شود.