ربوبیت در تکفیر

[ویکی فقه] ربوبیت در تکفیر (قرآن). خردمندان، پس از دریافت هدف آفرینش، به این نکته نیز متوجه می شوند که این راه پر فراز و نشیب را بدون رهبران الهی، هرگز نمی توانند بپیمایند. به همین دلیل همواره مترصد شنیدن صدای منادیان ایمان و راستین هستند و تا نخستین ندای آنها را بشنوند، به سرعت به سوی آنها می شتابند و پس از بررسی لازم دعوت آنها را پاسخ می گویند، و با تمام وجود خود، ایمان می آورند. هم چنین از خدا تقاضای عفو از لغزش های بزرگ می کنند و به دنبال آن تقاضای از بین رفتن آثار گناهان صغیره دارند.
آمرزش و تکفیر گناهان، اقتضای ربوبیت خداوند متعال است: «ربنا اننا سمعنا منادیـا ینادی للایمـن ان ءامنوا بربکم فـامنا ربنا فاغفر لنا ذنوبنا وکفر عنا سیـاتنا وتوفنا مع الابرار»؛ «پروردگارا! ما صدای منادی (تو) را شنیدیم که به ایمان دعوت می کرد که: «به پروردگار خود، ایمان بیاورید!» و ما ایمان آوردیم پروردگارا! گناهان ما را ببخش! و بدی های ما را بپوشان! و ما را با نیکان (و در مسیر آنها) بمیران!».
← بیان تفسیری آیه
۱. ↑ آل عمران/سوره۳، آیه۱۹۳.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «ربوبیت در تکفیر».
...