رباعیه
مترادفها
چهاربیتی، رباعی
لغت نامه دهخدا
( رباعیة ) رباعیة. [ رَ ی َ ] ( ع اِ ) چهار دندان که میان دندان ثنایا و انیاب باشد. ج، رباعیات. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). چهار دندان که میان دندان های ثنایا و انیاب باشد، دو تا در بالا و دو تا در پائین. ج، رَباعیات. ( از متن اللغة ). نام هر یک از دندانها که میان تثنیه و ناب یعنی میان پیش و نیش است، و آن چهار است، دو بر بالا دو بر زیر. ج، رَباعیات. ( از بحر الجواهر ). || جنگ سخت و شدید. ( از متن اللغة ). || ( ص ) مؤنث رَباعی. حیوانی که دندانهای رباعیة را افکنده باشد. ج، رَباعیات. ( از اقرب الموارد ). بچه گاو... را در سال سیم رباعی و رباعیة گویند. ( تاریخ قم ص 178 ). و در سال هفتم [ بچه ناقه ] را رباعی و رباعیة گویند. ( تاریخ قم ص 177 ). بچه گوسفند را در سال چهارم رباعیة گویند. ( از تاریخ قم ص 178 ).
رباعیة. [ رُ عی ی َ ] ( ع ص نسبی، اِ ) مؤنث رباعی. آنچه از چهار تا ترکیب شود. ( از اقرب الموارد ). مؤنث رُباعی و رُباع. ( منتهی الارب ) ( از المنجد ). || ( اصطلاح منطق ) بر قضیه موجهه اطلاق شود. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). و رجوع به موجهه و کشاف اصطلاحات الفنون شود.
فرهنگ فارسی
۱ - ( صفت ) مونث رباعی. ۲ - ( اسم ) چهار دندان که میان ثنایا و انیاب باشد. جمع رباعیات.
مونث رباعی آنچه از چهار تا ترکیب شود
جمله سازی با رباعیه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اشعار نوع رباعیه در ادبیات کلاسیک فارسی، به دلیل ایجاز و قدرت بیان معنایی بالا، همواره مورد توجه شاعران و علاقمندان به ادبیات بوده است.
💡 عمر خیام یکی از برجستهترین شاعرانی است که با استفاده از قالب رباعیه، فلسفههای عمیق زندگی و مرگ را به زیبایی بیان کرده است.
💡 وقتی شاعر با دقت کلمات را برای نوشتن یک رباعیه انتخاب میکند، سعی دارد تا در چهار مصرع، دنیایی از احساسات را منتقل کند.