لغت نامه دهخدا
راوچه. [ چ َ /چ ِ ] ( اِ ) نوعی از انگور. ( از برهان ) ( آنندراج ) ( ازانجمن آرا ): قَشَم؛ غوره سپید و راوچه و جز آن که شیرین میشود و پیش از رسیدن خورند و بدان مزه گیرند.( منتهی الارب ). || در تداول گناباد خراسان تلفظ کلمه «روچه » است و بر انگور پیشرس اطلاق شود.
