لغت نامه دهخدا
ذوط. [ ذَ ] ( ع مص ) خبه کردن کسی را چنانکه بر آورد زبان خود را. خفه کردن کسی را بدانگونه که زبان او برآید.
ذوط. [ ذَ ] ( ع مص ) خبه کردن کسی را چنانکه بر آورد زبان خود را. خفه کردن کسی را بدانگونه که زبان او برآید.
خبه کردن کسی را چنانکه بر آورد زبان خود را.