لغت نامه دهخدا
ذات الذراع. [ تُذْ ذِ ] ( اِخ ) نام جایگاهی بر طریق تبوک و بدانجا یکی از مساجد رسول صلوات اﷲ علیه باشد یعنی حضرت او بدانجا نماز گزارده است. ( المرصع ).
ذات الذراع. [ تُذْ ذِ ] ( اِخ ) نام جایگاهی بر طریق تبوک و بدانجا یکی از مساجد رسول صلوات اﷲ علیه باشد یعنی حضرت او بدانجا نماز گزارده است. ( المرصع ).