دهالیز

راهرو، ممر، گذرگاه

دهالیز. [ دَ ] ( ع اِ ) ج ِ دهلیز. ( منتهی الارب ) ( دهار ) ( ناظم الاطباء ). مکانی که میان دروازه خانه باشد. ( از آنندراج ).
- ابناء دهالیز؛ بچه که پدرش ندانند. ( یادداشت مؤلف ). کودکانی که از راه برداشته شده باشند. ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به دهلیز شود.

= دهلیز

جمع دهلیز
جمع دهلیز.