دلیع

لغت نامه دهخدا

دلیع. [ دَ ] ( ع ص ) راه فراخ و نرم. ( منتهی الارب ). راه وسیع و فراخ. ( از اقرب الموارد ). || راه سهل و هموار که نه بلندی و نه پستی در آن باشد. ج، دَلائع. ( از اقرب الموارد ).