دغماء
لغت نامه دهخدا
دغماء. [ دَ ] ( ع ص ) مؤنث أدغم. ماده اسب دیزه. ( از منتهی الارب ). || شاة دغماء؛ گوسپندکه هر دو گوش وی و زیر کام وی سیاه باشد. ( منتهی الارب ). ج، دُغم. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ادغم شود.
جمله سازی با دغماء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در میان دغماء و آشفتگیهای سیاسی که در منطقه در جریان است، مردم به دنبال رهبری معتبر برای نجات از این وضعیت بحرانی و ناپایدار هستند.
💡 سیاستمداران باید تلاش کنند تا با تدبیر خود، از بروز هرگونه دغماء و هرجومرج در جامعه جلوگیری کرده و آرامش و نظم را برقرار سازند.
💡 میان جمعیت زیادی از معترضان که در خیابانها جمع شده بودند، دغماء و هرجومرجی شدیدی به وجود آمد که کنترل کردن آن بسیار دشوار بود.