دست برکندن

دزدیدن، ربودن، برداشتن

گذاشتن، باقی گذاشتن

دست برکندن. [ دَ ب َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) ترک چیزی کردن. ( از غیاث ) ( از آنندراج ):
کم کم از داغ بتان برکنده ام دست نیاز
اندک اندک نقد بسیاری بدست آورده ام.مولانا لسانی ( از آنندراج ).

ترک چیزی کردن