لغت نامه دهخدا
درخوردان. [ دَ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) داننده و شناسنده آنچه درخور و مناسب است:
درخور سرّ بد و طغیان تو
تا بدانی کوست درخوردان تو.مولوی.
درخوردان. [ دَ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) داننده و شناسنده آنچه درخور و مناسب است:
درخور سرّ بد و طغیان تو
تا بدانی کوست درخوردان تو.مولوی.
