لغت نامه دهخدا
( دجمة ) دجمة. [ دَ م َ / دُ م َ ] ( ع اِ ) تاریکی. ج، دُجم. ( منتهی الارب ). || سخن. یقال: سمعت له دُجمة؛ ای کلمة. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). || یکی از دِجَم؛ دوست، یار و عادت. ( منتهی الارب ).
دجمة. [ دُ م َ ] ( ع اِ ) غمزه و تاریکی عشق. ج، دُجم. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
دجمه. [ دِ م َ ] ( اِخ ) ( جبال... ) سلسله کوهی به اسپانیا.
