دامنده
مترادفها
چراگاه، مرتع، دشت
لغت نامه دهخدا
دامنده. [ م َ دَ / دِ] ( نف ) نعت فاعلی از دامیدن. رجوع به دامیدن شود.
فرهنگ عمید
۱. بالارونده.
۲. برباددهنده.
چراگاه، مرتع، دشت
دامنده. [ م َ دَ / دِ] ( نف ) نعت فاعلی از دامیدن. رجوع به دامیدن شود.
۱. بالارونده.
۲. برباددهنده.