لغت نامه دهخدا
داروگیا. ( اِ مرکب ) گیاه دارویی. دارویی که از گیاهان بدست آید:
چو عیسی هر که دارد توتیایی
ز هر بیخی کند داروگیایی.نظامی.
داروگیا. ( اِ مرکب ) گیاه دارویی. دارویی که از گیاهان بدست آید:
چو عیسی هر که دارد توتیایی
ز هر بیخی کند داروگیایی.نظامی.
۱. هر گیاهی که خاصیت دارویی داشته باشد، گیاه دارویی.
۲. دارویی که از گیاه به دست آید.