لغت نامه دهخدا
داحض. [ ح ِ ] ( ع ص ) لغزنده و دور شونده. ( غیاث ). || باطل. ( غیاث ):
مری اش آنکه حلو و حامض است
حجت ایشان بر حق داحض است.مولوی.
داحض. [ ح ِ ] ( ع ص ) لغزنده و دور شونده. ( غیاث ). || باطل. ( غیاث ):
مری اش آنکه حلو و حامض است
حجت ایشان بر حق داحض است.مولوی.
باطل.