لغت نامه دهخدا
( داجة ) داجة.[ ج َ / داج ْ ج َ ] ( ع اِ ) پس روان لشکر. ( منتهی الارب ). تُباع عسکر. ( از اقرب الموارد ). || چیز اندک و حقیر از حاجت، یا حاجة. داجة از اتباع است و منه الحدیث، ما ترکت حاجة و لا داجة. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟