لغت نامه دهخدا
خوریان موریان. ( اِخ ) مجموعه پنج جزیره کوچک سنگی نزدیک ساحل جنوبی شرقی عربستان در خلیجی بهمین نام. بزرگترین آنها حلایفه است که 57هزار گز مربع وسعت دارد. این جزایر سرحد میان شاهنشاهی اسکا و حضرموت بود. ساکنان از راه دریانوردی گذران می کردند. آلبو کرک در 1503 م. آن را کشف کرد، بعدها به تصرف سلطان مسقط درآمد و او در 1854 م. آنها رابه انگلیس واگذار کرد. نام این جزایر در مآخذ اروپایی کوریاموریا آمده است. ( از دایرةالمعارف فارسی ).
