تعریف علمی و پزشکی
اصطلاح خوردگی زخمی در زبان فارسی برای توصیف حالتی به کار میرود که سطح زخم بر اثر اصطکاک، عفونت یا عوامل شیمیایی و فیزیکی دچار ساییدگی، پوسیدگی یا فرسایش شده باشد. در واقع، خوردگی بهمعنای تحلیل رفتن، فرسوده شدن یا از بین رفتن تدریجی یک سطح است؛ وقتی این واژه با زخمی ترکیب میشود، معنایش به وضعیتی اشاره دارد که بافت زخم، بهجای ترمیم، در حال از بین رفتن یا تحلیل رفتن است.
تعریف فنی
خوردگی زخمی نوعی خوردگی موضعی است که در زیر پوششهای فلزی یا رنگی معیوب به وجود میآید؛ یعنی در نواحیای که پوشش محافظ (مثل رنگ، لاک یا روکش فلزی) از سطح فلز جدا شده یا به درستی نچسبیده است. در این حالت، رطوبت و اکسیژن از طریق شکافهای ریز به زیر پوشش نفوذ کرده و باعث خوردگی زیرسطحی میشوند. در این نوع خوردگی، ظاهر سطح ممکن است در ابتدا سالم به نظر برسد، اما زیر پوشش، فلز شروع به زنگ زدن یا اکسید شدن میکند. بهتدریج، پوشش از سطح جدا میشود و برآمدگیهایی شبیه تاول یا زخم روی فلز پدید میآید؛ از همینرو به آن خوردگی زخمی گفته میشود.
