خوابیدنکی
لغت نامه دهخدا
خوابیدنکی. [ خوا / خا دَ ن َ ] ( ق مرکب ) بهیئت خوابیده. بحالت خوابیده. چون: خوابیدنکی غذا خورد.
فرهنگ فارسی
بهیئت خوابیده یا عمل خوابیدن
خوابیدنکی. [ خوا / خا دَ ن َ ] ( ق مرکب ) بهیئت خوابیده. بحالت خوابیده. چون: خوابیدنکی غذا خورد.
بهیئت خوابیده یا عمل خوابیدن