خنطل

لغت نامه دهخدا

خنطل. [ خ َ طَ ] ( ع اِ ) سختی. ج، خناطل. || عطار. سوداگر عطریات. || گروه ملخ. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).

سختی یا گروه ملخ