لغت نامه دهخدا
خنبجه. [ خُم ْ ب َ ج َ / ج ِ ] ( معرب، اِ مصغر ) خمره. خم کوچک. مأخوذ از خنبه فارسی.( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خنبجه. [ خُم ْ ب ُ ج َ / ج ِ ] ( معرب، اِ ) ظرف بزرگ چوبین، گلین یا سفالین که در آن غله ریزند. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). مأخوذ از خنبه فارسی.
