لغت نامه دهخدا
خن ء. [ خ َ ] ( ع مص ) بریدن تنه خرمابن. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). منه: خناء الجذع خنئاً.
خن ء. [ خ َ ] ( ع مص ) بریدن تنه خرمابن. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). منه: خناء الجذع خنئاً.