لغت نامه دهخدا
خلفف. [ خ ُ ف ُ] ( ع ص ) گول. احمق. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). یقال: «رجل خلفف » و «امراءة خلفف ».
خلفف. [ خ ُ ف َ / ف ُ ] ( ع اِ ) سختی.
- اُم الْخُلفُف؛ سختی بزرگ. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
