لغت نامه دهخدا
( خفخافة ) خفخافة. [ خ َ ف َ ] ( ع ص ) نعت است برای زنی که آوازش چنان باشد که گویی از بینی سخن می گوید. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). تودماغی. ( یادداشت بخط مؤلف ). منه: امرة خفخافة. ( منتهی الارب ).