لغت نامه دهخدا
خصین. [ خ َ ] ( ع اِ ) تبر خرد. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( اقرب الموارد ). صورت مذکر و مؤنث این کلمه یکی است. ج، اَخصُن، خُصُن.
خصین. [ خ َ ] ( ع اِ ) تبر خرد. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( اقرب الموارد ). صورت مذکر و مؤنث این کلمه یکی است. ج، اَخصُن، خُصُن.
تبر خرد حمع اخصن