خسیر

کلمه‌ی «خسیر» از ریشه‌ی خسر در عربی گرفته شده که به معنای زیان دیدن، نقصان یافتن یا از دست دادن چیزی است. در متون دینی، ادبی و لغوی، «خسیر» برای اشاره به کسی یا چیزی به کار می‌رود که بهره و منفعت خود را از دست داده و به نوعی مغبون شده است. این واژه بار معنایی منفی دارد و معمولاً در زمینه‌های اخلاقی، مالی یا رفتاری استفاده می‌شود تا نشان دهد فرد یا چیزی از ارزش یا موقعیت خود محروم شده است. در فارسی کهن و متون کلاسیک، «خسیر» می‌تواند به کسی گفته شود که در دنیا یا در کار و زندگی خود ضرر کرده یا چیزی را از دست داده است. واژه‌های مترادف آن عبارتند از: زیان‌یافته، مغبون، و از دست‌رفته.