لغت نامه دهخدا
( خربشتة ) خربشتة. [ خ َ ب ُ ت َ / ت ِ ] ( معرب، اِ مرکب ) معرب خرپشته. ( یادداشت بخط مؤلف ):
خلیفة فی وجهه روشن
خربشتة قد ظلل العسکرا.
ابن الحجاج ( در ذم بینی الطائعﷲ عباسی از فوات الوفیات ).
خربشته. [ خ َب َ ش َ ] ( ع مص ) تباه کردن کتاب. ( از منتهی الارب ).
