لغت نامه دهخدا
خذارق. [ خ ُ رِ ] ( اِخ ) آب شوریست مر تازیان را که هر کس آنرا خورد، بسیار ریخ زند. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). در معجم البلدان آمده است: آبی است شور به تهامه و آنرا خذارق از آن گویند که چون کس آنرا بنوشد، مبتلا به اسهال میشود. علاوه بر این، یاقوت از قول اصمعی می آورد: و لکنانة بالحجاز ماء یقال له خذارق و هو لجماعة کنانة.
