لغت نامه دهخدا
( خاطرآسوده ) خاطرآسوده. [ طِ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) کسی که او را ناراحتی و رنجی نباشد. آنکه او را فراغت خاطر باشد. آن که او را ملالی و تشویشی نباشد. آسوده خاطر. بی دغدغه. بی تشویش.
( خاطرآسوده ) خاطرآسوده. [ طِ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) کسی که او را ناراحتی و رنجی نباشد. آنکه او را فراغت خاطر باشد. آن که او را ملالی و تشویشی نباشد. آسوده خاطر. بی دغدغه. بی تشویش.
( خاطرآسوده ) ( ~. دِ ) [ ع - فا. ] (ص مف. ) بی دغدغه، کسی که او را رنجی و ناراحتی نباشد.
( خاطر آسوده ) ( صفت ) کسی که او را رنجی و ناراحتیی نباشد بی دغدغه مقابل خاطر آشفته.