حیقه

لغت نامه دهخدا

( حیقة ) حیقة. [ ح َ ق َ ] ( ع اِ ) درختی است مثل درمنه یُؤکل به التمر. ( منتهی الارب ). شجرة کالشیح یؤکل به التمر. ( اقرب الموارد ).

درختی است مثل در منه یوکل به التمر.