حکم استهزای استهزاگران

[ویکی فقه] حکم استهزای استهزاگران (قرآن). مسخره کردن به قصد تحقیر، توهین یا اهدافی دیگر را استهزاء گویند، آیاتی که در قرآن سخن از استهزا به میان آورده بیشتر مربوط به حوزه عقیده و دین بوده که در آن، جبهه مخالفِ انبیای الهی، مؤمنان، وحی، آیات الهی،... و حتی خداوند را به تمسخر گرفته و از استهزا به صورت حربه ای برای رویارویی با دین الهی بهره می جستند، خداوند متعال در قرآن کریم استهزا و مسخره کردن استهزاگران را جایز دانسته است.
استهزا و مسخره کردن استهزاگران، در حد استهزای آنان، جایز است: «... وکلما مر علیه ملا من قومه سخروا منه قال ان تسخروا منا فانا نسخر منکم کما تسخرون؛ او مشغول ساختن کشتی بود و هر زمان گروهی از اشراف قومش بر او می گذشتند او را مسخره می کردند، (ولی نوح ) گفت اگر ما را مسخره می کنید ما نیز شما را همینگونه مسخره خواهیم کرد.»
← استهزای مستکبران
۱. ↑ هود/سوره۱۱، آیه۳۸.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱۱، ص۱۴۷، برگرفته از مقاله «حکم استهزا».
...