حندم

لغت نامه دهخدا

حندم. [ ح َ دَ ] ( ع اِ ) درختی است که بیخ های آن سرخ باشد. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ). یکی آن حندمة است. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ).