«حطط» واژهای عربی است که در برخی فرهنگهای کهن به کار رفته و در زبان فارسی کاربرد رایجی ندارد و بیشتر در متون لغت دیده میشود. در منابع قدیمی، برای آن معنای «چیزی نرم و نازک» ذکر شده است که به لطافت و باریکی اشاره دارد. این واژه بیشتر به عنوان اسم آمده و مفهوم نرمی همراه با ظرافت را میرساند. با این حال، در گفتار روزمره فارسی تقریباً ناشناخته است و کمتر مورد استفاده قرار میگیرد. کاربرد آن بیشتر در کتابهای لغت، متون عربی و پژوهشهای زبانی دیده میشود. از نظر معنایی، به هر چیز ظریف، لطیف و کمضخامت میتواند اشاره داشته باشد. چنین واژههایی معمولاً برای شناخت ریشههای زبانی و گسترش دایره واژگان مفید هستند. اما در نوشتار امروزی فارسی واژههای سادهتری جای آن را گرفتهاند. به همین دلیل «حطط» بیشتر ارزش علمی و لغوی دارد تا کاربرد عملی در زبان امروز.
حطط
لغت نامه دهخدا
حطط. [ ح ُ طُ] ( ع اِ ) تنهای نرم و نازک. ( منتهی الارب ). || مراکب السفل او الصواب مراتب السفل. و مفرد آن حطة است نقصان مرتبت. ( منتهی الارب ). رجوع به حطه شود.
فرهنگ فارسی
تنهای نرم و نازک
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی حِطَّةٌ: خداوندا گناهان ما را بریز- فرود آمدن - محدودیت
تکرار در قرآن: ۲(بار)