حسن بن محمد خلال

[ویکی فقه] حسن بن محمد خلّال، حافظ، محدّث، قاری و مؤلف قرن چهارم و پنجم است.
کنیه اش ابومحمد بود و در صفر ۳۵۲ در بغداد متولد شد. تاریخ نگاران محل زندگی او را در نهرالقَلَّایین، محله بزرگی در بغداد و شرق کَرْخْ، که بیش تر اهل سنّت در آن جا سکونت داشتند ذکر کرده اند که پس از مدتی به باب البصره، در غرب بغداد، نقل مکان کرد.
اساتید
خلال از کسانی چون احمدبن جعفر قطیعی، محمدبن عباس بن جبویه، محمدبن مظفر، ابوبکربن شاذان، ابوبکر محمدبن اسماعیل ورّاق و ابوالحسن دارقُطنی حدیث روایت کرده است.
شاگردان
همچنین افرادی نظیر خطیب بغدادی، علی بن عبدالواحد دینوری، ابوالحسین مبارک بن عبدالجبار صیرفی، محمدبن عمربن حفص کوفی و ابوسعداحمدبن طیوری از او روایت کرده اند. به نظر ذهبی ابوسعد احمدبن طیوری آخرین فردی است که از وی روایت حدیث کرده است. به گفته این تراجم نگار، خلال برای استماع حدیث سفر نکرده و در عین حال، بعد از عبدالغنی بن سعید اَزْدی (متوفی ۴۰۹)، حدیث شناس و نسب شناس عرب با حافظه ترین فرد در حدیث بوده است.
جایگاه علمی
...