حدیث شاهد لفظی

[ویکی فقه] حدیث شاهد لفظی، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و حدیث مفردی که لفظ آن توسط صحابی دیگر نقل شود.
دانشمندان علوم حدیث، حدیث شاهد را به دو قسم تقسیم کرده اند: لفظی و معنویا - حدیث مفردی است که لفظ آن توسط صحابی دیگر نقل شود. ب - حدیثی است که متن آن از جهت لفظ عزیز شده باشد - یعنی در هر طبقه حداقل دو راوی آن را نقل کرده باشند - مانند حدیث «الشهر تسع و عشرین فلا تصوموا حتی ترو الهلال و لا تفطروا حتی تروه فان غم علیکم فاکملوا العدة ثلاثین» که نسائی آن را از محمد بن حنین از ابن عباس از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) نقل کرده با همان لفظی که عبدالله بن انبار از ابن عمر نقل کرده است. از حدیث شاهد لفظی به شاهد لفظی، روایت شاهد لفظی و خبر شاهد لفظی نیز تعبیر شده است.
قاری، علی، شرح شرح نخبة الفکر، ص۳۵۳-۳۵۴.
۱. ↑ قاری، علی، شرح شرح نخبة الفکر، ص۳۵۳-۳۵۴.
پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «حدیث شاهد لفظی»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۶/۲۹.
...