حثرب

لغت نامه دهخدا

حثرب. [ ح ُ رَ ] ( ع اِ ) گیاهی است که در زمین نرم روید. یا گیاهی است که جز در زمین هموار سخت و بی سنگ نروید. || آب سطبر. || چربش باقی مانده در بن دیگ. ( منتهی الارب ).