لغت نامه دهخدا
جنبره. [ جَمْب ْ رَ / رِ ] ( اِ ) حلقه و دایره ( ؟ ). چنبره:
ده ودوهزار انگبین جنبره
بدژها کشند این همه یکسره.فردوسی.در فهرست ولف آمده: جُنْبْرَه، مطابق نسخه «فردوسی چ بمبئی ص 50 شعر 428» بمعنی Seitenweg و در فردوسی چ «C» چنبره آمده و در نسخه «M» کندره. ( ولف ص 273 ).