جلاءة (جَلَاءَة) در زبان عربی به معنای «انداختن» یا «افکندن» است. این واژه به طور خاص به عمل انداختن چیزی بر روی زمین اشاره دارد و در متون عربی به معنای افکندن جامه یا لباس نیز به کار میرود. جلاءة به نوعی به حرکتی اشاره دارد که در آن چیزی به طور ناگهانی یا عمدی بر زمین میافتد. این واژه در متون ادبی و شعری نیز ممکن است به کار رود، جایی که شاعر به توصیف حرکات و احساسات شخصیتها میپردازد. به عنوان مثال، ممکن است در شعری به توصیف لحظهای اشاره شود که فردی به دلیل اندوه یا خشم، لباس خود را بر زمین میافکند. علاوه بر این، جلاءة میتواند به مفهوم پاکسازی و روشن کردن نیز اشاره داشته باشد. در این زمینه، ممکن است به معنای پاک کردن یا زدودن غبار از چیزی به کار رود. این مفهوم میتواند در متون دینی و فلسفی نیز مورد توجه قرار گیرد، جایی که به پاکسازی روح و ذهن اشاره میشود.
جلاءه
لغت نامه دهخدا
( جلاءة ) جلاءة. [ ج َ ءَ ] ( ع مص ) انداختن مرد را بر زمین. || انداختن و افکندن جامه را. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به جلاء شود.