جلبکها گروهی از موجودات گیاهمانند هستند که معمولاً در آبهای شیرین یا شور، و گاه در محیطهای مرطوب زندگی میکنند. از دیدگاه ردهبندی زیستی، این موجودات در قلمرو آغازیان قرار دارند، اما به دلیل دارا بودن کلروفیل و توانایی انجام فرایند فتوسنتز، شباهت فراوانی به گیاهان دارند و در گذشته در طبقهٔ گیاهان جای میگرفتند. جلبکها نقشی بسیار مهم در چرخهٔ زیستی و اکولوژیکی زمین دارند، زیرا بخش عظیمی از اکسیژن جوّ را تولید کرده و مبنای زنجیرهٔ غذایی در محیطهای آبی محسوب میشوند. از شناختهشدهترین نمونههای جلبک میتوان به جلبک قرمز دریایی، علف صخره و کاهوی دریایی اشاره کرد.
اندازه و ساختار جلبکها بسیار متنوع است؛ از گونههای میکروسکوپی تکسلولی گرفته تا جلبکهای بزرگ چندمتری که در دریاهای عمیق رشد میکنند. هرچند برخی از آنها ظاهری شبیه گیاهان واقعی دارند و بهصورت ساقهمانند یا برگمانند مشاهده میشوند، اما در حقیقت اندامهای آنها از نظر فیزیولوژیکی با ریشه، ساقه و برگ گیاهان برتر تفاوت دارد. در جلبکها تمایز بافتی بهصورت کامل رخ نداده است و اغلب سلولهای بدن آنها از نظر شکل و عملکرد مشابهاند. این ویژگی سبب میشود که جلبکها انعطافپذیرتر بوده و بتوانند در شرایط گوناگون محیطی رشد کنند.
جلبکها از نظر رنگ و رنگدانه نیز گوناگونی زیادی دارند. رنگ آنها معمولاً سبز، قهوهای، قرمز یا زرد است و این تفاوت رنگ ناشی از غلبهٔ رنگدانههایی است که بر سبزینه پوشانده میشوند. در جلبکهای سبز، کلروفیل نقش اصلی را دارد، اما در جلبکهای قهوهای و قرمز رنگدانههای فرعی مانند فئوفیتین و فیکوبیلین باعث میشوند رنگ ظاهری آنها تغییر یابد. نکتهٔ جالب آن است که وقتی این جلبکها حرارت داده یا جوشانده میشوند، رنگ سبز پنهانشدهٔ کلروفیل آشکار میگردد و بدین ترتیب ماهیت گیاهمانند آنها مشخصتر میشود.
