لغت نامه دهخدا
جثاجث. [ ج ُ ج ِ ] ( ع ص، اِ ) موی بسیار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || شتر فربه. ( آنندراج ). بعیر جثاجث؛ شتر فربه. ( منتهی الارب ). شتر فربه و ستبر. || شعر جثاجث؛ موی بهم پیچیده. || نبت جثاجث؛ گیاه بهم پیچیده. ( ناظم الاطباء ).
