لغت نامه دهخدا
ثکول. [ ث َ ] ( ع ص، اِ ) نعت مؤنث است از ثکل، مانند ثاکل و ثکلی و ثکلانة. زنی که فرزند یا دوستش نایافت یافوت شده باشد. || هبول. || فلات ثکول؛ بیابانی که رونده در آن گم گردد و هلاک شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟