لغت نامه دهخدا
تکلام. [ ت ِ ک ِل ْ لا ] ( ع مص )سخن گفتن: تکلم کلمة بکلمة تکلماً و تکلاماً؛ سخن گفت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تکلام. [ ت َ / ت َ ک َل ْ لا ] ( ع ص ) مرد نیکوسخن فصیح کلام. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به تکلامة شود.
