لغت نامه دهخدا
تکتل. [ ت َ ک َت ْت ُ ] ( ع مص، اِ ) نوعی از رفتار پستگان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رفتار پست قامتان. ( ناظم الاطباء ). || راه رفتن کوتاه اندام. در اللسان آمده: فلان یتکتل فی مشیه؛ اذا اقارب فی خطوه کَاءَنَّه یتدحرج. || تجمع و تدور چیزی. ( از اقرب الموارد ).
