«تواغج» واژهای با ریشه رومی است که به پوست یک درخت خاص گفته میشود و ویژگیهای مشخصی دارد. این پوست درخت به رنگ سفید است و طعم بسیار تلخی دارد که آن را از دیگر پوستهای درختان متمایز میکند. «تواغج» در متون طب سنتی و داروسازی قدیمی به عنوان دارویی با خواص درمانی ذکر شده است و کاربرد آن در درمان برخی بیماریها مورد توجه بوده است. یکی از مهمترین کاربردهای آن در طب سنتی، استفاده برای درمان بیماریهایی مانند بواسیر بوده است، زیرا اثرات تسکیندهنده و درمانی خاصی دارد. در کتابهای طب سنتی مانند «ناظم الاطباء»، تواغج به عنوان یک ماده گیاهی تلخ و دارویی شناخته میشود که کاربرد درمانی و طبی داشته است. این واژه بیشتر در متون قدیمی پزشکی و دارویی استفاده شده و امروزه کمتر در گفتار روزمره دیده میشود، اما برای شناخت گیاهان دارویی تاریخی اهمیت دارد.
تواغج
لغت نامه دهخدا
تواغج. [ ت ُ غ َ ] ( اِ ) به لغت رومی نام پوست درختی است و آن سفید و بسیار تلخ می باشد. بواسیر را نافع است. ( برهان ) ( آنندراج ). پوست درختی سپید و بسیار تلخ. ( ناظم الاطباء ).
