لغت نامه دهخدا
تهیدن. [ ت َ / ت ِ دَ ] ( مص ) خالی شدن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به لسان العجم شعوری ج 1 ص 302 شود.
تهیدن. [ ت َ / ت ِ دَ ] ( مص ) خالی شدن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به لسان العجم شعوری ج 1 ص 302 شود.
تهیدن [تُهیدَن]
مخزن/انبار/جایی را بدون چیزی کردن. تهی کردن.