تهطلو
لغت نامه دهخدا
تهطلؤ. [ ت َهََ ل ُءْ ] ( ع مص ) تهطلی من المرض؛ به شدن از بیماری. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تهطلؤ. [ ت َهََ ل ُءْ ] ( ع مص ) تهطلی من المرض؛ به شدن از بیماری. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).